۱. کاربردتان را مشخص کنید
اگر بیشتر برای سؤال‌های روزمره و نوشتن متن استفاده می‌کنید، نیاز شما با کسی که هر روز فایل یا کد بررسی می‌کند یکسان نیست. سه کاری را که واقعاً می‌خواهید انجام دهید بنویسید. سپس دربارهٔ وجود همان قابلیت‌ها در پلن مقصد سؤال کنید. دنبال عبارت‌هایی مثل «بدون هیچ محدودیت» نباشید؛ سقف مصرف و دسترسی ابزارها ممکن است تغییر کند.
۲. پلن را از روش دسترسی جدا کنید
Go و Plus نام پلن‌اند؛ اختصاصی یا اشتراکی، نحوهٔ ارائهٔ دسترسی را توصیف می‌کند. ممکن است دو پیشنهاد، نام یک پلن را داشته باشند اما از نظر روش ورود، کنترل حساب و استفادهٔ هم‌زمان تفاوت کنند. اگر فروشنده فقط نام پلن را نوشته، پیش از پرداخت روش تحویل و محدودیت‌ها را بپرسید. اکانت اشتراکی را هم‌معنی یک حساب شخصی با همهٔ اختیارات ندانید.
۳. حساب فعلی و فایل‌های شخصی را در نظر بگیرید
اگر گفتگوها، فایل‌ها یا تنظیمات قبلی برای شما مهم است، پیش از سفارش بگویید که می‌خواهید روی حساب فعلی کار کنید. از عنوان «خرید اکانت» نمی‌توان نتیجه گرفت فعال‌سازی روی ایمیل شما انجام می‌شود. در دسترسی مشترک، محرمانه‌بودن گفتگوها را فرض نگیرید. برای کار حساس، روش دسترسی و شرایط رسمی سرویس را دقیق‌تر بررسی کنید.
۴. ضمانت را به سؤال مشخص تبدیل کنید
در پایلوکس، خرید تضمینی یعنی اگر دسترسی سرویس از دست برود دوباره سرویس دریافت می‌کنید. کد سفارش را نگه دارید تا پشتیبانی بتواند خرید و گزینهٔ انتخابی را بررسی کند. این شرط به معنی حذف سقف مصرف ارائه‌دهنده یا اضافه شدن امکانات پلن بالاتر نیست. اگر مسئلهٔ خاصی مثل استفادهٔ تیمی دارید، آن را پیش از پرداخت مطرح کنید.
۵. مبلغ نهایی و رسید را درست ثبت کنید
در پایلوکس ابتدا محصول و حالت دسترسی را انتخاب می‌کنید. نام، نام خانوادگی، شماره تماس و آیدی تلگرام را می‌نویسید و مبلغ نهایی در کارت پرداخت نمایش داده می‌شود. واحد تومان و معادل ریال را با برنامهٔ بانکی تطبیق دهید. بعد از واریز، تصویر فیش را فقط داخل همان سفارش بفرستید و کد سفارش را نگه دارید. تأیید فیش و تحویل دو مرحلهٔ جدا هستند.